گناه می کنیم چون خدادان حقیقی نیستیم !

جرعه هایی برای تحول قلب و جان !

گناه می کنیم چون خدادان حقیقی نیستیم !

بسم الله

میدانیم که خداوند است که تغییر دهندهی قضاست و وسعت عالم در اختیار اوست! میدانیم که اگر او چیزی را برای ما بخواهد و اگر او قلوب ما را بخواهد که در دست گیرد و یا بخواهد که قلوب بندگان خدا را در تسخیر ما قرار دهد حقا که تنها مقلب القلوب اوست!

میدانیم که هرچه هست از اوست و اوست که عالم به خلوت ماست و تنها وجود عظیم در ستر و پوشش زشتی ها و معاصی ماست!

میدانیم که اگر او برای ما چیزی بخواهد همان میشود؛ هرچند کل انسانها و عالم هستی آن را برای ما نخواهند؛ و اگر او چیزی را برای ما نپسندد هرچند کل انسانها و عالم هستی آن را برای ما بخواهند؛ هیچ نخواهد شد!

و هزاران می دانیم دیگر...

اما افسوس که برای تغییر قضا و کسب رزق و به دست آوردن قلوب، به دنبال مردم هستیم و از ذات واجب الوجود غفلت میکنیم!

افسوس که خلوتهای خویش را با علم به عالم بودن حضرت حق به آن، آغشته به فکر و عمل ناصواب میکنیم و سپس خود را ساتر خلوت خویش میدانیم!

افسوس که به جای رضایت به رضای معبود، به کسب رضای خلق خدا میپردازیم و همّ و غمّ خویش را در کسب تایید خلق او مصروف میداریم!

پس می دانیم که خدا هست، اما نمی دانیم که خدا هست!

و این همه ندانستن، از غفلت، لقلقه ی زبان بودن خدا دانی ما و نشناختن حقیقی معبود توسط ما نشأت می گیرد!